Bubbels in je melk

Column voor De Hattemer: duurzaamheidseditie op 6 oktober 2021

Waar je vroeger nog met een plastic rietje overdadige bubbels in je melk kon blazen, moet je tegenwoordig je suf blazen op zo’n nattig verwelkt kartonnen stokje in een glas havermelk. Dat is duurzaamheid. Dat is wennen.

De tijd van plastic rietjes in een glas melk ligt steeds verder achter ons. Duurzaamheid is flink gestegen in populariteit. Bijna iedereen is duurzaam. Bijna iedereen wil duurzaam. Duurzaamheid is het mooiste meisje van de klas geworden. Waar je vroeger nog duurzaam was door met je oma-fiets naar het werk te gaan, doe je tegenwoordig alleen nog maar mee als je ook maar iets van elektrisch vervoer tot je beschikking hebt. Terwijl we samen druk bezig zijn om de wereld te redden, moeten we alleen nog  uitzoeken wat we met al die giftige batterijen van dat elektrische vervoer doen. Ach, dat is ook wel weer voor latere zorg. Op dit moment zijn we goed bezig!

En ja, die laatste zinnen zijn een goed voorbeeld van sarcasme. Daarbij schrijf ik iets, waarbij het aan u als lezer is om te begrijpen dat ik eigenlijk het tegenovergestelde of iets met een andere emotionele lading bedoel. Zou dat ook zo kunnen zijn als we het met elkaar over duurzaamheid hebben? Dat we zeggen duurzaam te zijn maar eigenlijk iets anders bedoelen? Offeren we onszelf op om de wereld te redden door massaal in een Tesla te rijden en zonnepanelen te installeren of doen we dat vooral om kosten te besparen? Streven we een duurzaam leven na om elkaar te inspireren en echt iets te willen veranderen of doen we dat vooral om maximaal eigen voordeel te melken uit een duurzaam imago? Wat dat betreft draait het mijn inziens om de intentie die een ieder heeft om in de naam van duurzaamheid te handelen. Afgezien van onze intenties, is het ook nog maar de vraag of we hetzelfde verstaan onder duurzaamheid. Want wat is nu precies voor wie duurzaam? Dat kan een groot verschil zijn.

Laat mijn eerdere sarcasme u niet verblinden voor de goede bedoelingen die ik achter duurzaamheidsdoeleinden zie. Om eerlijk te zijn ben ik gewoon regelmatig kwijt wat duurzaamheid eigenlijk inhoudt. Na een grondig onderzoek van 22 toetsenbordaanslagen en een klik met de computermuis, kwam ik dan ook eindelijk achter de betekenis van duurzaamheid: iets wat geschikt of bestemd  is om lang te duren.

Wat wij nu Hattem noemen, werd rond de achtste eeuw gesticht als Hattenheim. Toen de Veluwe verovert werd van de Friese koning Radboud, gaf de Frankische machthebber Karel Martel de noordpunt ervan aan de Hatten. Deze christelijke geloofsvluchtelingen waren door heidense stammen vanuit het zuidelijk Rijnland verdreven naar het westen. Ook zij zullen flink hebben moeten wennen toen ze hun nieuwe vestigingsplaats letterlijk van de grond af aan hebben moeten opbouwen.

Zowel onderlinge samenwerking als aanpassing op onze omgeving zijn cruciale factoren in de menselijke evolutie gebleken. Daar lijkt de sleutel tot het duurzame succes van ons als mensheid te zitten.  “Accept, adapt and move on” was dan ook de lijfspreuk van Pieter van den Hoogenband tijdens de afgelopen Olympische Spelen die gekweld werd door vele uitdagingen. Wat dat betreft had het net zo goed de lijfspreuk van de gevluchte Hatten kunnen zijn.

Hoe zouden zij vandaag de dag aankijken tegen een onrendabel zwembad, de plannen voor Hoenwaard 2030, Lelystad Airport, zonnepanelen op een vuilstortplaats, een school bij hoogspanningsmasten, ontwikkelingen van een woonzorgzone of windmolens in de buurt van een woonwijk?

Zouden zij klagen over de duurzaamheid van deze initiatieven? Of zouden zij met trots vervuld zijn om te zien welke stappen u al sinds de achtste eeuw samen zet om het tegenwoordige Hattem steeds verder te ontwikkelen?

Zonder enige vorm van sarcasme durf ik te beweren dat deze lokale uitdagingen juist het bewijs van een duurzaam Hattem zijn.

Hoe duurzaam is het dat u samen in staat bent om deze zaken te bediscussiëren en realiseren? Dat u hierin samenwerkt en dat u zich weet aan te passen op uw omgeving? En los daarvan, hoe geweldig is het dat dit u de luxe heeft om deze zaken als een probleem te ervaren?

Misschien kunt het zich nog herinneren dat er ooit een tijd was waar je nog met een plastic rietje overdadige bubbels in een glas melk kon blazen. Of dat er een tijd was dat we dachten dat vruchtensap en vruchtenrepen gezond zouden zijn voor onze kinderen. En wat dacht u van die tijd dat sigaretten nog geen enkel kwaad deden voor onze gezondheid.

Ook in die tijden zaten we vol met goede en duurzame intenties. We hebben ondertussen geaccepteerd dat het toch anders bleek. We hebben ons er op aangepast. We zijn samen verder gegaan. Net als de stichters van ons mooie Hattem.

Dat is duurzaamheid. Dat is wennen.  

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s